Czym warto wykończyć podłogę w garażu?

2019-01-07T13:27:23+02:00 Styczeń 8, 2019|

Podłoga w garażu, jak w żadnym innym pomieszczeniu, jest narażona na uszkodzenia oraz kontakt ze smarami i olejami. Trzeba ją więc zabezpieczyć i zapewnić jej odpowiednią trwałość. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze rozwiązania w tym zakresie.

Najpopularniejsze rozwiązanie – wzmocniony beton

To najprostszy sposób wykończenia podłogi w garażu. Dzięki wylewce powstaje posadzka, która jest odporna na mechaniczne uszkodzenia, a do tego wytrzymuje wszelkie obciążenia. Zwykle powinna mieć ona grubość do 15 cm. Wadą betonu jest problem utrzymania go w czystości.

Masa cementowa w garażu

Często stosowanym rozwiązaniem w przypadku wykończenia podłogi w garażu jest użycie masy cementowej. Ma ona wiele zalet. Po pierwsze pozwala na stworzenie wytrzymałej i równej powierzchni. Jest przy tym odporna na ścieranie i cechuje ją niska nasiąkliwość. Dzięki zastosowaniu masy cementowej możemy szybko uzyskać gotową posadzkę. Na rynku dostępne są dwa rodzaje mas: masy zwykle oraz masy samopoziomujące. Tych drugich nie zaleca się stosować do podłogi ze spadkiem. Tym, co odróżnia masę cementową od wylewki cementowej jest to, że tego typu masy zwykle zostają niewykończone.

A może płytki ceramiczne?

Popularnym sposobem na wykończenie podłogi garażowej są płytki ceramiczne. Wykorzystywana jest zarówno terakota, jak i gres. Takie rozwiązanie pozwala na łatwe utrzymanie czystości. W przypadku gresu należy sprawdzić, czy nie wymaga on impregnacji. Płytki powinny być odporne na ścieranie i zaginanie, o nasiąkliwości do 3%, twarde. Warto, by były antypoślizgowe. Podczas przyklejania płytek należy zastosować kleje oraz fugi o dużej elastyczności. W przypadku płytek garażowych trzeba zwrócić uwagę na oznaczenie PEI – określa ono klasę, im wyższa tym lepiej (np. 5 dla 12000 obrotów).
Płytki muszą też być antypoślizgowe ponieważ na bieżnikach opon do garażu dostaje się zarówno woda, jak też błogo czy glina. Jeśli podłoga będzie gładka, wówczas zwiększa się ryzyko upadku. Parametr antypoślizgowy płytek oznaczony jest symbolem R, a im wyższa cyfra, tym płytki mają lepsze właściwości antypoślizgowe.

Wybierając ten rodzaj wykończenia warto pomyśleć o estetyce. Nie należy jednak wybierać jasnych płytek, ponieważ te wymagają częstego czyszczenia. Ceny płytek rozpoczynają się od kilkunastu złotych za m2.

Jakie farby i impregnaty wybrać do garażu?

Malowanie podłogi to dobra alternatywa dla płytek. Co ważne, można to zrobić we własnym zakresie. Podstawowym zadaniem farby jest zmniejszenie nasiąkliwości posadzki. Należy pamiętać o oczyszczeniu i osuszeniu podłogi przed malowaniem. Warto też ją zagruntować, a w przypadku zniszczonej powierzchni można zastosować zaprawę wyrównującą. Zwykle nanosi się kilka warstw farby w dobowych odstępach czasu na zagruntowane podłoże.

Na rynku mamy wiele rodzajów farb do betonów, m.in. mineralną oraz żywiczną. Wybierając trzeba sprawdzić takie parametry jak: elastyczność, ścieralność czy odporność na chemikalia. Warto również pomalować 10-20 centymetrowy pas ściany nad posadzką taką samą farbą. Zaletą tego rodzaju rozwiązania jest możliwość dowolnego wyboru koloru.

W przypadku impregnatu można go nanieść na beton bez potrzeby gruntowania podłoża. Zazwyczaj wystarczą dwie warstwy. Dzięki zastosowaniu impregnatu podłoga jest odporna na wilgoć, grzyby, a powierzchnia betonu zostaje uszczelniona. Co ważne, taka powierzchnia jest odporna na czynniki chemiczne czy zabrudzenia. Szacuje się, że impregnację powinno się powtarzać co 3-5 lat.

Wady i zalety posadzki epoksydowej

Posadzki żywiczne stają się coraz popularniejszym rozwiązaniem w przypadku podłóg garażowych, z uwagi na dużą wytrzymałość mechaniczną. Nie wymagają konserwacji i pozwalają łatwo utrzymać czystość. Są również wytrzymałe na ścieranie i wilgoć, a także odporne na zanieczyszczenia chemiczne, co jest szczególnie ważne w garażu. Sprawdzą się zarówno na nowych powierzchniach betonowych, jak też na starych. Wtedy jednak najpierw należy naprawić ewentualne ubytki, a potem odpylić beton. Szacuje się, że zużycie masy epoksydowej na m2 wynosi od 0,5 do 1 kg. Zależy ono głównie od chłonności podłoża oraz jego porowatości.

W przypadku masy żywicznej konieczny jest właściwy podkład, ponieważ powierzchnia, na której będzie ona umieszczana musi być równa oraz gładka. Masy epoksydowej nie zaleca się nakładać na beton mający mniej niż miesiąc. Warto zastanowić się nad wyborem takiej masy, która samoistnie tworzy powierzchnię antypoślizgową.

Wadą posadzki epoksydowej jest długi czas utwardzania pomiędzy każdą warstwą, który wynosi minimum 24 godziny. Zaleca się nałożenie powłoki z masy żywicznej od 1 do 6 mm. Do nałożenia masy używa się pacy lub pędzla. Niektóre z nich można wylać na powierzchnie, a one same się rozprowadzają, podobnie jak to jest w przypadku wylewki samopoziomujące. Jednak nie można ich stosować w podłogach ze spadkiem.

Posadzkę przed nałożeniem żywicy trzeba odpowiednio przygotować. Nie może być na niej kurzu, wody czy oleju. Natomiast w przypadku nowych wylewek samopoziomujących z betonu trzeba pozbyć się tak zwanego mleczka cementowego. Posadzkę można też przeszlifować, a następnie odkurzyć. Jeśli nie możemy tego zrobić należy ją odtłuścić, żeby usunąć wszelkie zanieczyszczenie, a następnie spłukać i zostawić powierzchnię do wyschnięcia. Warto zastosować kwas wytrawiający. Koszt żywicy do wykonania posadzki zaczyna się od 160 złotych/m2.

W przypadki tego rodzaju posadzki ważne, aby była ona kładziona w odpowiednich warunkach. Optymalna temperatura to 10°C (5-30/35°C), zaś wilgotność podłoża nie może być większa niż 5%.

Obciążanie posadzki w garażu jest największe w całym domu. Ponadto musi być ona wytrzymała mimo ciągłej eksploatacji, w tym na codzienne tarcie opon, masę samochodu i dynamiczny nacisk. W przypadku podłogi w garażu należy pamiętać, że jej wykończenie wpływa przede wszystkim na wytrzymałość oraz funkcjonalność. Warto zadbać o dobór takich materiałów, które pozwolą na łatwe utrzymaniu czystości, dobrze będą znosiły niskie temperatury i ustabilizują podłoże.

Autor: Monika Borkowska-Szmit